Er is niet veel gekunsteldheid besteed aan de keuken van Poitou. Hij is robuust, rijkelijk en steunt zowel op een oude culinaire traditie als op de streekproducten : boter (van gegarandeerde herkomst), notenolie, geitenkaas, kolen, "mojhettes" (witte bonen), lumas (wijngaardslakken), lams- en geitenvlees, riviervissen, kreeften, palingen, … Het zijn schotels die lang hebben staan sudderen. Ze zijn gezond en eenvoudig, maar komen volop aan bod in deze keuken die steeds actueel blijft.

De beroemde farci poitevin, een gerecht van het verleden en het heden, is iets dat iedere bezoeker moet hebben geproefd ! Er bestaan tal van varianten van, maar deze terrine wordt bereid op basis van groene groenten (vooral kool, maar ook zuring, snijbieten of spinazie, soms sla), varkensspek, broodkruim of meel… Na de bereiding wordt het gegeten in koude of lauwe plakken.

Een andere ster is de chabichou. Dit is één van de meest karakteristieke geitenkazen. Hij is afkomstig uit een gebied dat rijk is aan geiten. In de legende van de oorsprong ervan ontbreekt het niet aan historische verwijzingen! Men zegt dat er zich na de nederlaag van het Arabisch-Berberse leger tegen de troepen van Karel Martel in 732, een bepaald aantal buitenlandse strijders zouden gevestigd hebben in de streek van Poitou. Aangezien ze geiten kweekten, zouden ze daar een kaas uit hebben bereid die ze chabi noemden. Etymologisch ligt dit dicht bij het Arabische woord chabli of chebli, wat verwijst naar het woord geit. De chabichou, in de vorm van een stop van een vat, is alom vertegenwoordigd op de tafels in Poitou. Hij kan zowel vers als wat gerijpt worden genoten.

Tenslotte mogen de zoetigheden niet ontbreken om een maaltijd in Poitou af te ronden. Als u kiest voor een behoorlijk droge broyé, dan doet u er goed aan deze boterwafeltjes niet te snijden met een mes. Leg ze op de tafel en breek ze liever in stukken op de traditionele manier door er een stevige vuistslag te geven in het midden ervan. De stukken zullen er alleen maar beter door smaken !

De grimolée vraagt meer vaardigheid voor de bereiding : fijn gesneden appelen in een pannenkoekendeeg, die vervolgens in de oven worden gebakken. Vroeger was het de traditie om het deeg in een koolblad te gieten, dat diende als bakvorm : deze lekkernij werd gewoonlijk gebakken op de dag waarop het brood werd gebakken. De rest van de warmte van de houtoven werd dan daarvoor gebruikt.
En als u eens een typisch gerecht uit Poitou wil bereiden, dan vindt u hier een suggestie voor enkele recepten :