Français English Deutsch Italiano Español Nederlands Chinese
Français English Deutsch Italiano Español Nederlands Chinese
 

Het verhaal van de dolmen van Pierre-Levée

De figuur van de heilige Radegonde wordt vaak toegevoegd aan de geschiedenis en de legenden van Poitiers. Ze komt opnieuw aan bod om de oorsprong van de beroemde megaliet uit kalksteen in de buitenwijk Pont-Neuf, dichtbij les Dunes, te verklaren. Deze dolmen dateert ongetwijfeld uit het neolithicum, maar hij is ingestort in de XVIII-de eeuw. De tafel is in twee delen gebroken. Het ene deel ervan ligt op de bodem en het andere steunt op twee resterende pijlers.

Gewoonlijk wordt het initiatief voor het bouwen van deze constructie toegeschreven aan de heilige Radegonde. De laatstgenoemde zou de reusachtige steen in de dichte omgeving van Poitiers (Migné of Saint-Benoît) hebben weggenomen en hem op haar hoofd gedragen tot aan de bestemming. Een populaire traditie verzekerde eertijds dat men, wanneer men onder de steen door ging,  de afdruk van het hoofd van de heilige kon merken. De pijlers van hun kant, zouden in de schort van Radegonde getransporteerd zijn geworden. Dit punt van het verhaal hangt nauw samen met de legende die aan de fee Mélusine wordt toegeschreven. Zij was zelf een grote bouwer die gebruik maakte van haar dorne (schort, jurk) om de bouwmaterialen te dragen.

Deze dolmen bevindt zich in het centrum van tal van voorvaderlijke praktijken: hier werden er jaarbeurzen gehouden in de middeleeuwen. Er was ook nog een verering van de heilige Radegonde aan de gang in de XIX-de eeuw, De studenten van de universiteit schijnen vanaf de XVI-de eeuw deze plaats aangepast hebben om er vrolijk te brassen.  Rabelais die terloops de oorsprong van Pierre-Levée toeschreef aan zijn Pantagruel, maakte van het beklimmen van de dolmen een soort van ritueel waarin de "escholiers" moesten toestemmen om als zodanig erkend te worden... Hij gaf tevens aan dat de jonge mensen de gewoonte hadden om hun naam in de tafel van kalksteen te graveren met behulp van een mes. Maar de nieuwsgierigen van vandaag zouden tevergeefs zoeken naar deze fijne sporen van het verleden, die waarschijnlijk enkel in de vruchtbare verbeelding van de beroemde auteur hebben bestaan
!