Dit legendarische monster, een hybridische figuur van een reptiel met de poten van een arend en de vleugels van een vleermuis wordt gecombineerd met de herinnering aan de heilige Radegonde, de stichteres van de abdij Sainte-Croix in de VI-de eeuw.
Er wordt verteld dat verschillende slotzusters die werden gevraagd om naar de kelders van het klooster te gaan, niet terug naar boven zijn gekomen... Er wordt ook beweerd dat deze kelders in verbinding staan met ondergrondse galerijen waar het spookt door de aanwezigheid van een schrikwekkende draak die er zich in stort vanuit de bedding van de heel nabije Clain. Op verzoek van haar zusters zou de heilige Radegonde het bloeddorstige schepsel getrotseerd hebben, voorzien van wapens die verschillend zijn naar gelang de verschillende versies van het verhaal: een gewijd brood, de relikwie van Sainte Croix (die de abdij in handen had), de kromstaf van de abdis (die deze nochtans niet bezat, want het was een eenvoudige religieuze in haar  eigen klooster), of ook nog met alleen maar haar moed! Niettemin werd de Grand'Goule overwonnen.
Het zou een gewoonte worden deze gebeurtenis te vieren, waarbij de weldaden waarmee de heilige Radegonde de stad had overstelpt werden geïllustreerd tijdens de processies in de wijk Sainte-Croix. Vanaf de XVII-de eeuw werd er een houten beeld, een afbeelding van het monster caracolera vooraan in deze processies gedragen. Daar achter volgden de inwoners die kleine droge koekjes, casse-museaux (muilbrekers) genoemd, in zijn dreigende muil wierpen waarbij zij het gevaar bezworen met een ongewone aansporing: "Goede heilige ongedierte, bid voor ons !". Dit beeld wordt op vandaag nog tentoongesteld in het museum Sainte-Croix.